وبلاگ شخصی بهروز صمدی

کیفیت نظام پیشنهادات

بهروز صمدی | شنبه, ۱۳ اسفند ۱۳۹۰، ۰۶:۰۱ ق.ظ | ۰ نظر

یکی از مسایلی که باید در هنگام ارائه پیشنهاد یا ایده جدید در نظر بگیرید فرهنگ سازمان و تناسب فرهنگی است.از آنجائی که سازمان ها ارگانیک هستند ، در برابر ایده های نو ، مقاومت شکل می گیرد همانطور که بدن انسان در هنگام پذیرفتن عضو جدیدی طی یک عمل جراحی از خود مقاومت نشان می دهد.بنابراین نبایستی به سازمان ها با دید مکانیکی نگاه کرد ، با این فرض که اگر قطعه ای برداشته شود و قطعه دیگری جایگزین شود هیچ کس چیزی نگوید.پس کسانی که به طرح ایده های جدید اقدام می کنند بایستی انتظار مقاومت از سوی افراد مختلف را داشته باشند.در واقع به زعم نویسنده معروف چارلز هندی  رعایت تناسب فرهنگی در سازمان بسیار اهمیت دارد و این امر اقتضائی است و افرادی که نتوانند از عهده این مهم برآیند به گفته او دچار اسکیزوفرنیای فرهنگی خواهند شد.قابل توجه است بر اساس تحقیقات به عمل آمده تنها 10% از پیشنهادات مطرح شده در سازمان ها قابلیت اجرا پیدا می کنند.وقتی نظام پیشنهادات سازمان خود را بررسی کردم فهمیدم، از هر 10 پیشنهاد 8 تای آن همان اول کار رد می شود. علت چیست؟نظام پیشنهادات نیز مانند هر فرایندی دارای ورودی،فرایند و خروجی است.

در سازمان ما هر سه حوزه دارای ایراد است.این روز ها در بسیاری از سازمان ها ، پیشنهاد دهندگان فقط در حوزه ورودی درگیر هستند که آنهم دارای نواقصی است و در فرایند و خروجی این نظام شریک نمی باشند.ورودی نظام پیشنهادات طرح و ارائه ایده جدید است ولی ایده دهنده در مرحله بررسی فرایند و حتی پاداش پیشنهادات به عنوان خروجی آنقدر که باید سهیم نیست.پیشنهاد می شود مکانیسمی در سازمان ها ایجاد شود که کل سازمان از اخبار و تصمیمات مدیران مطلع شوند ، مثلاً استفاده از نشریات سازمانی،انتشار صورت جلسات،  بیلبوردها و ... تا متصدیان نظام پیشنهادات بتواند سمت و سیر پیشنهادات را هدفمند کنند و کارکنان بدانند که هدف سازمان چیست تا در همان راستا پیشنهاد ارائه نمایند که این همان اشکال حوزه ورودی این فرایند سه مرحله ای است.مثلاً اخیرا مدیران ارشد سازمانمان، تمرکز بر تولید محصول دیگری در سازمان داشتند و تولید محصول اول را به حداقل ممکن رسانده بودند و تصمیم، به اتمام ساخت محصول اول بود ، ولی از آنجائی که این تصمیمات ،بین کارکنان اطلاع رسانی نشده بود و اصطلاحاً shareصورت جلسات اتفاق نیفتاده بود ، کماکان کارگران و کارمندان پیشنهاداتی در رابطه با اصلاح محصول 1 و از رده خارج می دادند . از طرفی از نظام پیشنهادات انتظار می رود در حوزه بررسی پیشنهاد ، پیشنهاد دهنده را بیشتر سهیم نماید تا از توضیحات رودر روی وی در کمیته بررسی پیشنهادات استفاده شود و در آخر انتقاد به مقادیر پاداش هائی است که متناسب با پبشنهاد لحاظ نمی شود.با توجه به اینکه نظام پیشنهادات به نوعی یکی از نظام های سیستم مدیریت کیفیت جامع محسوب می شود و بر اساس مدل کانو ، پرداخت پاداش پیشنهاد در سال های اول شروع به کار این نظام جز نیازهای انگیزشی محسوب می شود،لذا اگر این نیاز زیاد هم به درستی برآورده نشود زیاد نارضایتی ایجاد نمی کند ولی با گذشت زمان دیگر نیاز انگیزشی نخواهد بود و به نیاز عملکردی و تبدیل خواهد شد و انجام نا صحیح این نیاز موجب نارضایتی خواهد شد.نتیجه این اتفاقات این است که افراد خلاق سازمان در بلند مدت به این نتیجه می رسند که دیگر پیشنهادی ارائه ندهند.

  • بهروز صمدی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی